ΓΛΩΣΣΑ: Ενότητα 6 -Οι φίλοι μας , οι φίλες μας- «Φίλοι από άλλες χώρες»

glossa_en6_1

ΦΙΛΟΙ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ

glossa_en6_2

Η επικοινωνία των σχολείων της χώρας μας μεταξύ τους ή με σχολεία του εξωτερικού είναι πολύ χρήσιμη. Βοηθά στην ανάπτυξη φιλικών σχέσεων και δίνει την ευκαιρία για αλληλογνωριμία των μαθητών και ανταλλαγή απόψεων Με την επικοινωνία αυτήν οι μαθητές έρχονται πιο κοντά ο ένας με τον άλλον, γνωρίζουν τα πολιτιστικά στοιχεία των χωρών τους ή των πόλεών τους , τα προγράμματα των σχολείων τους και τη λειτουργία τους. Η επικοινωνία αυτή γινόταν παλαιότερα με την αλληλογραφία μέσω του ταχυδρομείου, όπως έκαναν οι μαθητές του 8ου Δημοτικού Σχολείου Χίου με τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου του Λιτλ της Νέας Υόρκης . Οι μαθητές, εκτός από τις επιστολές, αντάλλασσαν μεταξύ τους και διάφορα αναμνηστικά δώρα.

Το 8ο Δημοτικό Σχολείο Χίου και η επίσημη ιστοσελίδα του εδώ

Το σχολείο «Λιτλ Τορ» Νέας Υόρκης και η επίσημη ιστοσελίδα του εδώ

Πώς γράφω μια επιστολή

Ένα είδος του γραπτού λόγου είναι η επιστολή (γράμμα). Αυτός που στέλνει την επιστολή ονομάζεται αποστολέας και αυτός που την δέχεται παραλήπτης. Σε μια επιστολή αναφέρουμε απόψεις, ιδέες, σκέψεις, πληροφορίες για ένα θέμα που μας απασχολεί ή μας ενδιαφέρει.
γράμμα
 
Στοιχεία που πρέπει να περιέχει μια επιστολή:
α) Στοιχεία παραλήπτη (σε επίσημη επιστολή)
β) Χώρος και χρόνος (πού βρισκόμαστε/ημερομηνία)
γ) Προσφώνηση
δ) Κείμενο
ε) Επιφώνηση
στ) Υπογραφή
gramma-tourkou-pou-ypiretei-ston-elliniko-strato
 
Τι πρέπει να προσέχουμε όταν γράφουμε μια επιστολή:

– Επάνω, στο δεξί μέρος της σελίδας μας γράφουμε τον τόπο (που βρισκόμαστε) και την ημερομηνία.
π.χ.
Θεσσαλονίκη, 29/11/2011

– Στο αριστερό μέρος της σελίδας γράφουμε την προσφώνηση (φράση με την οποία απευθυνόμαστε στον παραλήπτη της επιστολής).
π.χ.
Αγαπημένε μου φίλε…
Αγαπητέ/ή κύριε ή κυρία…
Κύριε ή κυρία…
epistolh

Προσοχή!
Η προσφώνηση που χρησιμοποιούμε εξαρτάται από το πρόσωπο στο οποίο απευθυνόμαστε.

– Μετά από την προσφώνηση ακολουθεί το κείμενο όπου αναφέρουμε ότι θέλουμε να πούμε στον παραλήπτη. Το κείμενο πρέπει να είναι χωρισμένο σε παραγράφους.

– Στο κάτω δεξί μέρος της επιστολής σημειώνουμε την επιφώνηση (το χαιρετισμό) και την υπογραφή μας. Έτσι, κλείνουμε την επιστολή μας.
π.χ.
Σε φιλώ
Φιλιά
Με αγάπη
Με τιμή
Μετά τιμής
Με σεβασμό
Με εκτίμηση

 Όταν γράφουμε μια επιστολή πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στο ύφος που χρησιμοποιούμε. Αν η επιστολή μας απευθύνεται σε κάποιο φίλο ή γνωστό μας, χρησιμοποιούμε απλό και φιλικό ύφος. Όταν απευθυνόμαστε σε κάποιον μεγαλύτερο μας ή άγνωστο χρησιμοποιούμε επίσημο, τυπικό και ευγενικό ύφος.
Διάβασε το παρακάτω απόσπασμα αλληλογραφίας της εποχής εκείνης και σύγκρινε τη γλώσσα που χρησιμοποιεί με αυτήν που χρησιμοποιούμε σήμερα. Εντοπίζεις κάποιες διαφορές; Ποιες;
«…Δέματα και επιστολές διπλού ενδιαφέροντος αντηλλάγησαν το πρώτο έτος. Στην Ελλάδα εστάλησαν νομίσματα αμερικάνικα, μικρές εθνικές πέτρες, φωτογραφίες τοπικές, μικρά ανθοδοχεία και μικροί προσωπικοί θησαυροί. Από την Ελλάδα έφθασαν μικρά πακέτα της τσίχλας παραγωγής Χίου, τεμάχια άγευστων κρυστάλλων εκ των οποίων έγινε η μαστίχα, φωτογραφίες της νήσου Χίου και χρωματιστά βιβλία…».
καθαρευουσα

ΚΑΘΑΡΕΥΟΥΣΑ

Η καθαρεύουσα είναι λόγια μορφή της Ελληνικής γλώσσας η οποία προτάθηκε τον 18ο αιώνα και χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα κατά τον 19ο και τον 20ο αιώνα στην Ελλάδα από συγγραφείς, εφημερίδες και τον κρατικό μηχανισμό.
Τη μορφή αυτή πρότεινε ο Αδαμάντιος Κοραής (1748-1833), Έλληνας φιλόλογος επηρεασμένος από τις ιδέες του διαφωτισμού. Σκοπός του με την καθαρεύουσα ήταν να «καθαριστεί» η ελληνική γλώσσα από τις ξένες επιδράσεις (τουρκικές και σλαβικές) που είχε δεχτεί κατά τη μακρά παραμονή αυτών των δυο εθνοτικών ομάδων στην ελληνική χερσόνησο.
Η καθαρεύουσα έχει πολλά στοιχεία από την αρχαία ελληνική γλώσσα και αποτελεί ένα ενδιάμεσο κρίκο με την ελληνική δημοτική γλώσσα. Στην καθαρεύουσα χρησιμοποιείται αποκλειστικά το πολυτονικό σύστημα.
Χρησιμοποιήθηκε από το επίσημο Ελληνικό κράτος μέχρι το 1976 οπότε και καταργήθηκε από τον τότε υπουργό Παιδείας Γεώργιο Ράλλη η χρήση της και επιβλήθηκε η χρήση της νεοελληνικής γλώσσας σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και στη διοίκηση. Αρκετά στοιχεία της πέρασαν στη δημοτική αν και ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκε μαζικά από το λαό.(από την Βικιπαίδεια)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s