ΦΥΣΙΚΗ ΚΕΦ. «ΗΧΟΣ» (Ηχορύπανση -Ηχοπροστασία)

ΗΧΟΡΡΥΠΑΝΣΗ-ΗΧΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

 

Μια μορφή ρύπανσης που δεν έχουμε συνειδητοποιήσει αλλά αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για την υγεία μας, είναι και αυτή που προέρχεται από τους θορύβους που προκαλούνται γύρω μας. Στις μέρες μας 140 εκατομμύρια άνθρωποι στις αναπτυγμένες βιομηχανικά χώρες συμβιώνουν με ανυπόφορους θορύβους και άλλα 110 εκατομμύρια αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην εργασία και το ύπνο τους. Στη χώρα μας οι μεγάλες πόλεις (Θεσσαλονίκη, Πειραιάς, Πάτρα, Ηράκλειο, Βόλος κ.ά.) και φυσικά η Αθήνα και ειδικότερα το κέντρο της πάσχει από ηχορύπανση.H ηχορύπανση είναι ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα των σύγχρονων μεγαλουπόλεων.

Η ηχορύπανση έχει πολλές επιπτώσεις στην υγεία.

Εάν η γειτονιά μας είναι ένας τόπος όπου υπάρχουν συνεχώς ήχοι μέσης έντασης όπως π.χ. το βουητό των αυτοκινήτων, κάποιες ηλεκτρονικές συσκευές που υπάρχουν στο σπίτι ή ο πολυσύχναστος δρόμος στη γειτονιά μας, τότε υπάρχει κίνδυνος αυτό να προκαλέσει κόπωση και ψυχικές διαταραχές.Όταν τα σχολεία είναι κτισμένα κοντά σε περιοχές με έντονο θόρυβο, όπως αυτοκινητόδρομοι, εργαστήρια κλπ, έχει παρατηρηθεί ότι οι μαθητές που κάνουν μάθημα στις τάξεις που οι ήχοι ακούγονται εντονότερα, έχουν σημαντικά χαμηλότερη απόδοση από μαθητές άλλων τάξεων του ίδιου σχολείου όπου δεν υπάρχει ηχορύπανση.Έχει παρατηρηθεί ότι όσοι είναι διαρκώς εκτεθειμένοι σε θόρυβο έχουν αυξημένη πίεση, διαταραχές ύπνου, κακή διάθεση, μειωμένη απόδοση στην εργασία, πονοκεφάλους, ταχυπαλμίες, δυσκολία συγκέντρωσης και απομνημόνευσης.

Η ηχητική απομόνωση ενός χώρου λέγεται ηχομόνωση.

Όσον αφορά τους τρόπους αντιμετώπισης της ηχορύπανσης σκόπιμη είναι η ηχομόνωση των κτιρίων.Παράλληλα απαραίτητη είναι η κατασκευή ηχοπετασμάτων και ειδικών ασφαλτοταπήτων που μειώνουν το θόρυβο από την κίνηση των οχημάτων στους δρόμους, οι έλεγχοι στα οχήματα και κυρίως στις εξατμίσεις τους και η μεταφορά των εργοταξίων έξω από τις πόλεις, σε συνθήκες που να εξασφαλίζουν την προστασία των εργαζομένων από τη συνεχή έκθεση σε επικίνδυνους θορύβους.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ : ΦΕ6 -Ηχορύπανση -Ηχοπροστασία

φυσικη_ηχος

ΚΛΙΚ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ———–>>>


ΓΛΩΣΣΑ: Ενότητα 16 «Αθλήματα σπορ» (Ο αθλητισμός στην αρχαία Ελλάδα) – Φημισμένοι αθλητές.

Φημισμένοι αθλητές της αρχαιότητας.

Θεαγένης Θάσιος (παγκρατιαστής)

Ο Θεαγένης ήταν γιος ενός ιερέα στο ναό του Ηρακλή, στη Θάσο.Έγινε διάσημος σε ηλικία εννέα χρονών. Τότε λέγεται ότι έκλεψε το χάλκινο άγαλμα ενός θεού από τη βάση του και το κουβάλησε σπίτι του. Μερικοί στη Θάσο εξοργίστηκαν τόσο από αυτή του την πράξη, που ήθελαν να τιμωρηθεί με θάνατο, αλλά στο τέλος η τιμωρία του ήταν να κουβαλήσει το άγαλμα πίσω στη θέση του, πράγμα που κι έκανε.Ο Θεαγένης έγινε ολυμπιονίκης τόσο στην πυγμαχία όσο και στο παγκράτιο. Νίκησε επίσης σε αναρίθμητους άλλους αγώνες σε όλη την Ελλάδα κατακτώντας μεγάλη δόξα για τον ίδιο και την πατρίδα του τη Θάσο.

Λεωνίδας ο Ρόδιος (δρομέας)

Ο Λεωνίδας έγινε διάσημος και τελικά θεοποιήθηκε για τις νίκες του στο στάδιο, το δίαυλο και τον οπλίτη δρόμο. Ο Λεωνίδας νίκησε και στα τρία αγωνίσματα σε τέσσερις διαδοχικές Ολυμπιάδες. Αυτό είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό γιατί και τα τρία αγωνίσματα ήταν αγωνίσματα δρόμου. Ήταν πιο δύσκολο να διατηρήσεις την αντοχή και την ταχύτητά σου σ’ ένα τέτοιο χρονικό διάστημα, παρά να διατηρήσεις τη δύναμη που απαιτούν τα βαριά αγωνίσματα. Γι’ αυτό το λόγο, τα κατορθώματα του Λεωνίδα έγιναν πιο γνωστά από εκείνα άλλων, που νίκησαν σε συνεχόμενες Ολυμπιάδες στα βαριά αθλήματα.

Μίλων ο Κροτωνιάτης (παλαιστής)

Ο Μίλων νίκησε την πρώτη του Ολυμπιάδα στην πάλη παίδων. Αργότερα είχε πέντε νίκες στην πάλη ανδρών.Υπάρχουν πολλές ιστορίες για τους άθλους του, όπως όταν κουβάλησε μια αγελάδα στους ώμους ή συγκράτησε την κεντρική κολόνα μιας αίθουσας ενώ έπεφτε για να προλάβουν να ξεφύγουν όλοι. Όταν μια γειτονική πόλη κήρυξε πόλεμο στον Κρότωνα, ο Μίλων λέγεται ότι βγήκε μπροστά και συνάντησε τους εχθρούς μ’ ένα ρόπαλο, ακολουθούμενος από τους κατοίκους της πόλης. Σκότωσαν πολλούς και έτρεψαν τους υπόλοιπους σε φυγή. Ο Μίλων έζησε μια δοξασμένη ζωή αλλά το τέλος του ήταν τραγικό. Μια μέρα στο δάσος είδε έναν κορμό δέντρου που μόλις είχε κοπεί, με σφήνες μπηγμένες μέσα του με σκοπό να τον ανοίξουν. Τότε αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τα χέρια του για να τον ανοίξει, αλλά καθώς προσπαθούσε, οι σφήνες πετάχτηκαν και τα χέρια του παγιδεύτηκαν μέσα στον κορμό. Δεν τα κατάφερε να απελευθερωθεί και όταν ήρθε η νύχτα τον σκότωσαν τα άγρια ζώα.

Διαγόρας ο Ρόδιος (πυγμάχος)

Ο Διαγόρας ήταν διάσημος για τις πολλές του νίκες ως πυγμάχος. Περισσότερο απ’ αυτό όμως ήταν διάσημος για το ύφος της πυγμαχίας του. Ο Διαγόρας ποτέ δεν απέφευγε ένα χτύπημα και τηρούσε πάντα σχολαστικά τους κανόνες. Οι θεατές τρελαίνονταν γι’ αυτό τον ευθύ, γενναίο τρόπο με τον οποίο πυγμαχούσε. Έγινε γνωστός ως άνθρωπος με χάρη και αξιοπρέπεια. Τα παιδιά και ταεγγόνια του έγιναν κι αυτά ολυμπιονίκες. Στην 83η Ολυμπιάδα, ο Διαγόρας ήταν εκεί για να δει τον έναν γιο του να γίνεται ολυμπιονίκης στην πυγμαχία και τον άλλο στο παγκράτιο.

Αστύλος από τον Κρότωνα (σταδιοδρόμος)

Ο Παυσανίας αναφέρει ότι ο Αστύλος ήταν νικητής σε τρεις συνεχόμενες Ολυμπιάδες, από το 488 έως το 480 π.Χ., στα αγωνίσματα του σταδίου και του διαύλου. Ο ανδριάντας του βρισκόταν στην Άλτη και ήταν έργο του Πυθαγόρα από το Ρήγιο, ενώ ο ποιητής Σιμωνίδης τον απαθανάτισε σε επίγραμμα. Παρά τη φήμη του, η μοίρα του ήταν τραγική. Όταν δέχτηκε να αγωνιστεί στις Ολυμπιάδες του 484 και 480 π.Χ. ως πολίτης των Συρακουσών, για να τιμήσει τον τύραννο Ιέρωνα, οι συμπολίτες του Κροτωνιάτες τον έδιωξαν από την πόλη, μετέτρεψαν το σπίτι του σε δεσμωτήριο και οι συγγενείς του τον εγκατέλειψαν.

Ηρόδωρος από τα Μέγαρα (σαλπιγκτής)

Ο Αθήναιος παραπέμπει στο συγγραφέα Αμάραντο από την Αλεξάνδρεια για να δώσει την περιγραφή του διασημότερου σαλπιγκτή της Αρχαιότητας. Λέγεται ότι ο Ηρόδωρος ήταν ογκώδης και κατανάλωνε 7 κιλά περίπου ψωμί, άλλα τόσα κρέας και 6 λίτρα κρασί, ενώ κοιμόταν σε δορά λιονταριού.Κέρδισε σε δέκα συνεχείς Ολυμπιάδες με πρώτη το 328 π.Χ. και τελευταία το 292 π.Χ., καλύπτοντας διάστημα σχεδόν 40 χρόνων. Το 303 π.Χ. βοήθησε το Δημήτριο Α’ τον Πολιορκητή να κυριεύσει το Άργος, σαλπίζοντας με δύο σάλπιγγες ταυτόχρονα και εμψυχώνοντας με αυτόν τον τρόπο τους στρατιώτες να πολεμήσουν με περισσότερη ορμή.

 

ΚΛΙΚ—>>> Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες

ΓΛΩΣΣΑ: Ενότητα 16 «Αθλήματα σπορ» (Ο αθλητισμός στην αρχαία Ελλάδα)

KEF_16

Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

 

Καταγωγή των αγώνων
Οι αθλητικοί αγώνες αποτέλεσαν έναν από τους πιο ενδιαφέροντες και πολυσύνθετους θεσμούς στην αρχαία Ελλάδα. Η σύγχρονη έρευνα δεν έχει λύσει ακόμα το πρόβλημα των ιστορικών απαρχών τους. Παραδίδονται πολλοί αρχαίοι μύθοι για τη δημιουργία τους από θεούς και ήρωες, γεγονός που υποδηλώνει ότι και για τους αρχαίους Έλληνες η καταγωγή τους ήταν μάλλον ασαφής.
Οι ρίζες του ελληνικού αθλητισμού μπορούν να αναζητηθούν στην Εποχή του Χαλκού. Οι πρώτες δραστηριότητες που πιθανώς συνδέονται με την έννοια της αθλητικής άμιλλας είναι τα περίφημα «ταυροκαθάψια», καθώς και σκηνές πυγμαχίας και πάλης που συναντούμε σε τοιχογραφίες, σφραγιδόλιθους και λίθινα αγγεία της μινωικής Κρήτης και της Θήρας. Όσον αφορά στη μυκηναϊκή Ελλάδα, οι αρχαιολογικές ενδείξεις για την τέλεση αγώνων είναι ελάχιστες. Ωστόσο, οι περιγραφές «άθλων» και παιχνιδιών που συναντούμε στα ομηρικά έπη θεωρείται ότι αντικατοπτρίζουν μυκηναϊκές παραδόσεις. Η πρώτη πραγματική περιγραφή αγώνων απαντά στη Ιλιάδα (Ψ 256 – Ω 6) και αφορά στα «επιτάφια άθλα» που οργάνωσε ο Αχιλλέας προς τιμήν του νεκρού Πατρόκλου. Αλλά και στην Οδύσσεια (θ 97-253), ο βασιλιάς των Φαιάκων Αλκίνοος οργανώνει αγώνες προς τιμήν του Οδυσσέα. Και στις δύο περιγραφές, το λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται είναι πλούσιο και λεπτομερές, στοιχείο που ενδεχομένως υποδηλώνει μια μακρά παράδοση αγώνων στο μυκηναϊκό κόσμο.

Θρησκεία, ιερά και αθλητικοί αγώνες
Στους ιστορικούς χρόνους οι αγώνες διεξάγονταν πάντα στα πλαίσια μεγάλων θρησκευτικών εορτών. Τα στάδια ήταν άμεσα συνδεδεμένα με τα ιερά και οι αγώνες αποτελούσαν ένα είδος προσφοράς στους θεούς.
Τα Ολύμπια φαίνεται ότι ήταν οι αρχαιότεροι αγώνες αφού η παράδοση τοποθετεί την έναρξή τους στο 776 π.Χ. Αρχικά είχαν τοπικό χαρακτήρα, αλλά βαθμιαία άρχισαν να προσελκύουν και κατοίκους γειτονικών περιοχών, ώσπου τελικά καθιερώθηκαν ως ο σπουδαιότερος αθλητικός θεσμός του αρχαίου κόσμου, που διάρκεσε χωρίς διακοπή από το 776 π.Χ. έως το 393/4 μ.Χ. Η σημασία των Ολυμπιακών Αγώνων μαρτυρείται τόσο από το γεγονός ότι κατά τη διάρκειά τους διακόπτονταν οι πολεμικές δραστηριότητες (ολυμπιακή εκεχειρία) όσο και από το ότι οι Ολυμπιάδες (τα διαστήματα μεταξύ δύο Ολυμπιακών αγώνων) χρησίμευαν και ως επίσημη μέθοδος μέτρησης του χρόνου (π.χ. «το δεύτερο έτος της 10ης Ολυμπιάδας»).

Αθλητές και νικητές
Θεωρητικά στους αγώνες μπορούσε να πάρει μέρος κάθε πολίτης ανεξάρτητα από την κοινωνική και οικονομική του κατάσταση. Στην πραγματικότητα, βέβαια, ο χρόνος που απαιτούνταν για εξάσκηση, ο εξοπλισμός και τα πολυδάπανα ταξίδια έκαναν τον αθλητισμό μια δραστηριότητα ουσιαστικά της αριστοκρατίας. Η σημασία της νίκης ενός αθλητή στους αγώνες, κυρίως στους πανελλήνιους, ήταν τεράστια: κέρδιζε το θαυμασμό εχθρών και φίλων, ενώ οι συμπολίτες του τού επεφύλασσαν θερμή υποδοχή και συχνά κατεδάφιζαν τμήμα του τείχους της πόλης προς τιμήν του.

Τα αγωνίσματα
δρόμος (αγώνες ταχύτητας: στάδιον, δίαυλος, οπλιτοδρομία – αγώνας αντοχής: δόλιχος)
πένταθλο (άλμα, δίσκος, ακόντιο, δρόμος, πάλη),
βαρέα άθλα (πάλη, πυγμή, παγκράτιον),
ιππικά αγωνίσματα

ΚΛΙΚ ——–>>>Ο κλασικός αθλητισμός

Τα δυο έπη του Ομήρου, η Οδύσσεια και η Ιλιάδα, μας φέρνουν σε επαφή με μια κοινωνία όπου ο αθλητισμός έχει εισδύσει σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής, δημόσιας και καθημερινής.

Η πάλη ήταν πολύ δημοφιλής στην αρχαία Ελλάδα γι’ αυτό και ήταν ανάμεσα στα αγωνίσματα που δόθηκαν προς τιμήν του αποθανόντος ήρωα του Τρωικού πολέμου και παιδικού φίλου του Αχιλλέα, του Πατρόκλου τα γνωστά ως «άθλα επί Πατρόκλω».

Στην Οδύσσεια, ο Αλκίνοος, βασιλιάς των Φαιάκων, ανακοινώνει τους αγώνες προς τιμήν του φιλοξενούμενού του Οδυσσέα. Πριν αρχίσουν, τρώνε και πίνουν, ακούγοντας το Δημόδοκο να τραγουδάει για τις περιπέτειες του Οδυσσέα. Μετά αρχίζουν οι αγώνες του δρόμου, της πάλης, της αρματοδρομίας, της δισκοβολίας και της πυγμαχίας. Αυτή τη φορά συμμετέχουν και Φαίακες, αλλά δεν απονέμονται έπαθλα. Γίνεται μάλιστα γνωστό ότι οι Φαίακες είναι πολύ καλοί στο δρόμο, το χορό, καθώς και εξαιρετικοί ναυτικοί, υστερούν όμως στα άλλα αθλήματα. Αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί μια πιθανή ένδειξη αθλητικής εξειδίκευσης.

Βίντεο : ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ ΗΛΙΔΑ & ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ



Χρήσιμα Links :

http://odysseus.culture.gr/a/1/11/ga110.html

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

ΚΛΙΚ—–>> Aντωνυμίες ( Βιβλίο Γραμματικής σελ 112 )

Το λούνα παρκ της γλώσσας – Αντωνυμίες A

Το λούνα παρκ της γλώσσας – Αντωνυμίες B

 

ΑΣΚΗΣΕΙΣ

ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΕΡΓΑΣΙΩΝ


———————————————————–

ΙΣΤΟΡΙΑ Ενότ ΣΤ΄-ΤΟ ΒYΖΑΝΤΙΟ ΠΑΡΑΚΜΑΖΕΙ ΚΑΙ YΠΟΚYΠΤΕΙ ΣΕ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ- ΚΕΦ 34 (Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος προσπαθεί να σώσει την πρωτεύουσα)

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ

Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος γίνεται αυτοκράτορας στην Πόλη. Όλοι τον δέχονται με ανακούφιση και στηρίζουν τις ελπίδες τους σ’ αυτόν.Κι εκείνος κάνει ό,τι είναι δυνατό για τη διαφύλαξη και τη σωτηρία της.

ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

http://eclass31.pbworks.com/w/file/fetch/53418759/HISTORY%20E%20-%2034.pdf

Παρουσίαση του μαθήματος :

ISTORIA_KEF34A3

 

ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΙΚΟΝΑ —>>>

ISTORIA_KEF34A1

 

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ – ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

http://users.sch.gr/divan/istoria_34/interaction.html

ΤΕΣΤ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ

http://atheo.gr/yliko/ise/F.34.q/index.html

ΜΑΘΑΙΝΩ  ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ

ΚΑΙ  ΔΙΑΒΑΖΩ ….

ΠΑΛΑΙΟΛΟΓ1

ΦΥΣΙΚΗ ΚΕΦ. «ΗΧΟΣ» (Άνθρωπος και ήχος , το αφτί μας)

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΗΧΟΣ-ΤΟ ΑΦΤΙ ΜΑΣ.

Η ακοή είναι βασική αίσθηση, με την οποία αντιλαμβανόμαστε το περιβάλλον και επικοινωνούμε με τους συνανθρώπους μας.

Το όργανο της ακοής είναι το αφτί.

Ο άνθρωπος ακούει, γιατί οι ήχοι ανακλώνται στο πτερύγιο του αυτιού και οδηγούνται μέσα από τον ακουστικό πόρο στο τύμπανο.

Το τύμπανο καθώς κάνει παλμικές κινήσεις διεγείρει τα οστάρια που βρίσκονται στην πίσω επιφάνειά του.


Από τα οστάρια ο ήχος οδηγείται στον κοχλία και από εκεί στα ακουστικά νεύρα που συνδέουν το αυτί με τον εγκέφαλο.

ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΙΚΟΝΑ:

Μάθε και αυτό :

Ο καθαρισμός του εσωτερικού του αυτιού με τις λεγόμενες «μπατονέτες» δεν είναι σωστή μέθοδος καθαριότητας.Ο καθαρισμός με τις «μπατονέτες» τραυματίζει το δέρμα, τα μικρόβια που φυσιολογικά βρίσκονται εκεί πολλαπλασιάζονται και δημιουργούνται εξωτερικές ωτίτιδες, με πόνο, βουητό και πιθανώς αιμορραγία. Ακόμα, το βύσμα ωθείται προς το τύμπανο.

Μόνο καθαριότητα ήπιας μορφής επιτρέπεται(απαλό σκούπισμα με πετσέτα και μόνο εξωτερικά).Εάν συσσωρευτεί μεγάλη ποσότητα κεριού, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να αποφύγουμε να το απομακρύνουμε μόνοι μας.Μόνο ο γιατρός ΩΡΛ μπορεί να αφαιρέσει το κερί.

Παρουσίαση ΦΕ5 :

 ΕΚΠ/ΚΑ  ΒΙΝΤΕΟ

(Πώς λειτουργεί το ανθρώπινο αφτί)

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΕΦ.52 (Συμμιγείς – Προβλήματα με συμμιγείς)

ΣΥΜΜΙΓΕΙΣ ΑΡΙΘΜΟΙ -ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΕ ΣΥΜΜΙΓΕΙΣ

slide-1-638

 Συμμιγής οναμάζεται ο αριθμός που εκφράζεται με δυο ή περισσότερους ακέραιους αριθμούς, που ο καθένας είναι πολλαπλάσιο ή υποδιαίρεση μιας αρχικής μονάδας , πχ 1 ώρα 30 λεπτά 25 δευτερόλεπτα. Ετυμολογικά προέρχεται από την πρόθεση συν + το αρχαίο ρήμα μίγνυμι. Στην κυριολεξία λοιπόν σημαίνει ανάμεικτος αριθμός.

 

Πώς κάνουμε πρόσθεση

Γράφουμε τον ένα συμμιγή κάτω από τον άλλο έτσι ώστε οι μονάδες κάθε τάξης να είναι κάτω από τις μονάδες της ίδιας τάξης. Προσθέτουμε χωριστά τους αριθμούς κάθε τάξης, αρχίζοντας από δεξιά (δηλαδή από τις μονάδες της μικρότερης τάξης)Παρατηρούμε προσεκτικά καθένα από τα αθροίσματα που βρήκαμε. Αν κάποιο από αυτά περιέχει μονάδες ανώτερης τάξης, τότε τις βγάζουμε και τις προσθέτουμε στην αμέσως ανώτερη τάξη.

Παράδειγμα:

2 κιλ. 750 γραμμ.

1 κιλ. 500 γραμμ.

+ ————————-

3 κιλ. 1250 γραμμ.

4 κιλ. 250 γραμμ.

Πώς κάνουμε αφαίρεση

Γράφουμε το μειωτέο επάνω και τον αφαιρετέο κάτω φροντίζοντας ώστε οι μονάδες κάθε τάξης να είναι κάτω από τις μονάδες της ίδιας τάξης. Συγκρίνουμε της μονάδες κάθε τάξης του μειωτέου με τις αντίστοιχες μονάδες του αφαιρετέου. Αν σε κάθε τάξη οι μονάδες του μειωτέου είναι περισσότερες από εκείνες του αφαιρετέου τότε κάνουμε αφαιρέσεις σε κάθε τάξη χωριστά αρχίζοντας από δεξιά. Αν σε κάποια τάξη οι μονάδες του μειωτέου είναι λιγότερες από εκείνες του αφαιρετέου τότε δανειζόμαστε μια μονάδα από την αμέσως μεγαλύτερη τάξη. Έπειτα μετατρέπουμε τη μονάδα σε μονάδες της μικρότερης τάξης και τις προσθέτουμε στις μονάδες που είχε αρχικά η αντίστοιχη τάξη του μειωτέου. Τέλος κάνουμε αφαιρέσεις σε κάθε τάξη χωριστά.

Παράδειγμα:

( 7 ώρες 75 λεπτα)

8 ώρες 15 λεπτα

– 3 ώρες 30 λεπτά

__________________

4 ώρες 45 λεπτά

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

SYMHGEIS

ΜΑΘΑΙΝΩ  ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ